De poppenkastvoorstelling in Amerika nadert haar ontknoping. Obama ligt weer voor. Ik ben geneigd dat goed nieuws te vinden.

Afgelopen vrijdag stond in het teken van ‘verhaaltjes vertellen’. ‘s Morgens heb ik de afstudeerscriptie van een studente Literatuurwetenschappen geredigeerd, die gaat over hoe Nike met zijn commercials als één van de weinige bedrijven het mythische semiologisch niveau behaalt. ‘s Middags ging het over Roodkapje.

Mijn hekel aan uniformen wordt weer eens bevestigd. Daar waar uniformen worden gedragen, ontstaan groepen. Daar waar groepen zich vormen, steekt kuddegedrag de kop op. Zelfs langs het spoor. 

Ben nooit zo gevoelig voor hoe ik op de foto sta. Maar nu was ik echt trots op deze >>>>> foto. Gewoon een vent van 47 die het leven toelacht. Klikken op mijn gezicht mag. Dan begin ik nog te praten ook. Maar wel alsof ik bij de Bijenkorf tussen de schuifdeuren heb gezeten. In tegenstelling [...]

Mijn goede vriend Jon (i.d.d zonder ‘h’) is met een groot project bezig: bewijzen dat de Australische democratie niet werkt zoals ze zou moeten werken. Jon verbaast zich in hoge mate over het feit dat de regering datgene uitvoert wat het merendeel van de bevolking niet wil. En andersom. Jon wil dat de democratie anders [...]